Historie

Al jaren geleden begon het bij ons te rommelen, we wilden wel eens wat anders dan de stad met z'n drukte en de beperkte ruimte die je daar hebt. Dat betekende dat we iedere vakantie om ons heen keken naar wat we dan zouden willen. In elk geval een rustige omgeving, dat wisten we zeker.

Altijd mooi weer? Je wordt er ontzettend loom van en je doet dan zo weinig, dat kan geen voldoening geven. De bergen waren indrukwekkend maar uiteindelijk vonden we de zee indrukwekkender. Via vrienden kwamen we in aanraking met Normandië en dat sprak ons aan, het rustige boeren gebied, vriendelijke mensen en vlak bij de zee en op een dermate afstand van Nederland dat we in een paar uur bij kinderen en ouders kunnen zijn.

Maar goed, we gaan niet over één nacht ijs, en we zijn vervolgens jaren achter elkaar in dit gebied op vakantie gegaan, zowel in de zomer als in het voorseizoen en de winter. Altijd folders van makelaars meenemen en in de etalages van de makelaars kijken naar wat ons aanspreekt en wat er zoal mogelijk is. We merkten wel dat de prijzen, die hier eerst een lachertje waren als je ze vergelijkt met Nederland, zeker na de komst van de Euro in een rap tempo omhoog gingen, maar goed we moesten nog even wachten.

Uiteindelijk was het in 2005 zover dat we serieuzer gingen kijken, we zijn o.a. met en makelaar op pad gegaan om te zien wat we wel en niet zouden willen, het was allemaal puur ter oriëntatie. Wat we zeker niet wilden was al hel snel duidelijk. Wat we wel wilden was oud, met behoud van oude elementen, uitstraling en ruimte. Op een dag liepen we boodschappen te doen in een naburig stadje en zoals gewoonlijk keken we weer bij makelaars in de etalage. Alleen dit keer met pen en papier om aantekeningen te maken. We zagen daarbij een omschrijving die ons zeer aansprak, alleen jammer dat er geen foto's waren. We hebben deze aantekeningen meegenomen naar een goede bekende die ons zou helpen bij de bemiddeling en het regelen van allerlei praktische zaken. Hij is met onze aantekeningen op pad gegaan en kwam terug met de mededeling dat hij wist waar het was. De volgende dag zijn we er meteen heengegaan. We wisten inmiddels dat dit het tweede huis van Parijzenaars was en er was niemand thuis, we zijn over het hek geklommen en konden zo het terrein, het huis aan de buitenkant en alle bijgebouwen bekijken. We waren er weg van en we wilden zo snel mogelijk een afspraak maken om het huis van binnen te bekijken. Dat lukte en op vrijdagochtend 15 juli zijn we gaan kennismaken met de eigenaren en hun huis. Wat we zagen overtrof onze stoutste verwachtingen, zoveel ruimte, zoveel sfeer, en een gedeelte al zo mooi opgeknapt. We hadden het zelf niet beter kunnen doen. Nog diezelfde dag zaten we bij de notaris voor het voorlopig koopcontract en op zaterdag vertrokken we weer naar 's-Hertogenbosch, want onze vakantie zat er op. Eind september is de uiteindelijke overdracht geweest en vanaf die tijd zijn we de trotse eigenaren van de boerderij die volgens de koopakte de naam heeft van Le Clos Dringuet.

Vanaf die tijd is het steeds op en neer tussen Nederland en Frankrijk, want Koos gaat pas op 1 september 2006 met pensioen, maar het is een geweldige tijd. De rust en de vrijheid zijn overweldigend, de sterrenhemel is iedere avond weer een pracht om naar te kijken. De natuur met al z'n wilde planten, vogels en andere dieren zijn een genot voor het oog. De cour, de moestuin en het weiland waar al 10 jaar niets aan gedaan is krijgen weer hun oorspronkelijke vorm en daar zullen we letterlijk de vruchten van plukken.

We hopen ook nog achter de hele historie van Le Clos Dringuet te komen. We weten inmiddels dat het huis in 1800 en nog wat is gebouwd. Zodra we daar meer over weten zullen we dat op deze pagina vermelden.